الينا هديه خداوند
خاطرات كودكي دخترم الينا
تاريخ : يکشنبه 9 مهر 1391 | نویسنده : ماماني
بازدید : مرتبه

61goodmorning.gif

اگه لطف کنید نظر بدید من و مامانم خیلی خوشحال می شیم.



موضوع :
تاريخ : چهارشنبه 29 آبان 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 255 مرتبه

عزيز كوچولوي مامانniniweblog.com

 خيلي وقت مي شه كه اينجا برات چيزي ننوشتم،راستش خاطراتتو توي دفترچه اي يادداشت مي كنم ولي امروز يهو دلم برا اينجا تنگ شد.اميدوارم بتونم بيشتر بيام و اينجا بنويسم.راستش به وبت سر مي زنم ولي چيزي نمي نويسم البته امروز تصميم گرفتم كه باز بيام و بنويسم.ان شا اللهبای بای



موضوع :
تاريخ : دوشنبه 6 خرداد 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 250 مرتبه

سلام ما برگشتیم

 

ما با اجازه برای یک هفته رفته بودیم مشهد , و جمعه شب برگشتیم.

 

خیلی خوش گذشت و خدا رو شکر خیلی خوب بود .جای همه دوستان خالی بود ما نائب زیاره بودیم.



موضوع : درباره الینا
تاريخ : سه شنبه 24 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 359 مرتبه
اولین سوالی که بعد از مشخص شدن بارداری ذهن والدین و اطرافیان را به خود مشغول میکند این است که جنسیت بچه چیست. بعضی ها دختر دوست دارند و بعضی ها پسر. بعضی ها معتقدند پسرها بهتر اند و بعضی دیگر دخترها را ترجیح می دهند اما آیا می دانید این دو جنس واقعا چه تفاوتهایی با هم دارند؟

 

دخترا اینور و پسرا اونور!

 

تفاوت از بدو تولد

براساس نتایج تحقیقات منتشرشده، تفاوت‌های بسیاری حتی در دوران جنینی بین دختران و پسران وجود دارد. یکی از این تفاوت‌ها که از‌‌ همان اوایل قبل از تولد دیده شده، مربوط به رابطه نیمکره مغز چپ و راست است. در پسران ارتباطات کمتری بین قسمت‌های راست و چپ مغز وجود دارد در حالی که این ارتباط در دختران، سریع‌تر و زود‌تر اتفاق می‌افتد و به همین دلیل است که نوزادان دختر، سریع‌تر خود را با محیط جدید زندگی‌شان هماهنگ می‌کنند ولی نوزادان پسر این مهارت هماهنگی را کمی دیر‌تر و به‌ مرور در مراحل مختلف رشد می‌آموزند. بنابر همین تفاوت‌ها، مطالعات نشان می‌دهد بعد‌ها پسران در برخورد با انواع خاصی از مسائل مانند امتحانات هجایی یا جدول کلمات فقط از یک طرف مغزشان استفاده می‌کنند در حالی که دختر‌ها از هر دو طرف مغز استفاده می‌کنند.

از سوی دیگر دختران تازه‌ متولد ‌شده با علاقه و اشتیاق بیشتری به تماشای اشیای اطراف خود می‌پردازند اما پسربچه‌ها خیلی زود علاقه‌شان را به تصاویر و نقوش از دست می‌دهند و برای تحریک علایق بصری آن‌ها به زمان بیشتری نیاز است که گاهی تا 7 ماهگی‌ هم طول می‌کشد. بعد از آن نیز تا 6 سالگی هیچ‌چیز از نگاه تیزبین دختران به راحتی مخفی نمی‌ماند اما پسران نگاهی کلی به محیط پیرامون خود دارند.

درواقع این تفاوت، زیست‌شناختی است که دختران و پسران از بدو تولد در رشد جسمانی و رفتاری خود متفاوت هستند. برای همین نباید از آموزه‌های قالبی در تربیت آن‌ها استفاده کرد. بهترین کمک این است کاری کنیم تا فرزندان‌مان طبیعی بزرگ شوند و مهارت‌های خود را نشان دهند.

 

تفاوت‌های رفتاری دختربچه‌ها و پسربچه‌ها

به‌طور کلی پسر‌ها و دختر‌ها با توجه به طبیعت و جنسیت‌شان ممکن است رفتارهای کاملا متفاوتی داشته باشند، اما نه به این معنی که هر دختر و پسری حتما تفاوت بسیار زیادی با هم دارند و ضرورتا از الگوهای معمول جنسیت خود پیروی خواهند کرد.

معمولا دختربچه‌ها زود‌تر از پسربچه‌ها راه می‌افتند و حتی مهارت بهتری در کنترل تحریکات روده‌ای و مثانه خود دارند. علاوه بر این، نسبت به پسر‌ها اجتماعی‌تر هستند و در یک سال اول تولد بیشتر با اطرافیان رابطه برقرار می‌کنند و رفتار دوستانه‌تر و آرام‌تری نشان می‌دهند درحالی که پسر‌ها بیش از احساسات دیگران به داشته‌ها و وسایل‌شان توجه نشان می‌دهند زیرا آن‌ها ترجیح می‌دهند در خودشان به مکاشفه بپردازند تا احساسات جمعی را درک کنند.

دختربچه‌ها حین بازی کمتر با همسالان خود درگیر می‌شوند و مشکلات رفتاری پیدا می‌کنند. معمولا رفتارهای رقابتی و سرکشی‌ پسر‌ها بیش از دخترهاست به همین دلیل بیشتر شاهد درگیری آن‌ها با همسالان‌شان هستید

 

با توجه به این‌که در دختران ارتباط بین دو نیمکره با موفقیت بیشتری برقرار می‌شود بنابراین توانایی‌های کلامی دختران بسیار بالا‌تر است. معمولا در 7-6 سالگی، هنگامی که کودکان آموزش جدی را شروع می‌کنند، به طور مقطعی، پسران از لحاظ ذهنی کمی عقب‌تر از دختران هستند و درنتیجه «هماهنگی حرکتی ظریف» مثل نگه‌داشتن مداد یا استفاده از قیچی دیر‌تر در آن‌ها شکل می‌گیرد. البته هرچند دختربچه‌ها در مهارت‌هایی مانند صحبت کردن، خواندن و نوشتن بهتر از پسربچه‌ها هستند و این ویژگی را در خود حفظ می‌کنند و پسربچه‌ها دیر‌تر به مهارت‌های کلامی می‌رسند، اما آن‌ها هم خیلی زود و از سنین پایین توانایی‌های تصویرسازی و خیال‌پردازی‌شان را در خود بروز می‌دهند.

 

معمولا پسران پس از 5 سالگی با رشد ناگهانی اندام‌ها روبه‌رو می‌شوند و سریع‌تر از دختر‌ها به رشد فیزیکی می‌رسند اما روند یادگیری استفاده از مهارت‌های‌شان کند‌تر است و پس از 5 سالگی به حالت متعادلی در رشد فیزیکی و مهارت رفتاری می‌رسند. جالب است بدانید پسران به اندازه دختران توانایی تشخیص یک منبع صوت را با حس شنوایی‌شان ندارند و شنوایی دختران قوی‌تر است.

پسربچه‌ها در مقایسه با دختربچه‌ها پرجنب‌وجوش‌تر و فعال‌تر و مدام در حال حرکتند. آن‌ها اسباب‌بازی‌های پرسر‌ و‌ صدا و پرزرق و برق مانند اتومبیل‌های دارای چراغ و آژیر را دوست دارند و معمولا هنگام بازی‌ کمی خرابکاری می‌کنند، اما این خرابکاری‌ها اتفاقی است اما دختر‌ها معمولا به بازی‌های آرام‌تر مثل بازی با عروسک، حیوانات خانگی، خاله‌بازی یا پرستاری خانگی علاقه نشان می‌دهند و هنگام بازی با اسباب‌بازی‌های‌شان صحبت و از تعارفات ملایم و تک‌گویی استفاده می‌کنند که این شیوه ارتباطی متضاد با شیوه پسر‌ها هنگام بازی است.

 

اگر نگران کم‌حرفی پسربچه‌تان در کودکی هستید، بهتر است بدانید دختران معمولا زود‌تر یاد می‌گیرند حرف بزنند و تمایل بیشتری هم به حرف زدن نشان می‌دهند. آن‌ها از گوش دادن به صحبت‌های شما لذت می‌برند و معمولا آنچه برای‌شان اتفاق افتاده را به هر نوعی که شده برای‌تان تعریف می‌کنند، اما پسر‌ها ترجیح می‌دهند زیاد حرف نزنند.

دخترا اینور و پسرا اونور!

 

آن‌ها به اندازه دختران به جزئیات توجه نشان نمی‌دهند و پاسخ‌های‌شان یکی دو کلمه‌ای و در حدی است که اصل قضیه را برساند. این خصوصیت پسران احتمالا به خاطر طبیعت شلوغ‌ کار آن‌ها و بی‌علاقگی‌شان به نشستن و حرف زدن در هنگامی است که می‌توانند این‌ور و آن‌ور بروند.

دختربچه‌ها حین بازی کمتر با همسالان خود درگیر می‌شوند و مشکلات رفتاری پیدا می‌کنند. معمولا رفتارهای رقابتی و سرکشی‌ پسر‌ها بیش از دخترهاست به همین دلیل بیشتر شاهد درگیری آن‌ها با همسالان‌شان هستید.

براساس نتایج مطالعات، پسران در مقایسه با دختران از نظر جسمی پرخاشگر‌تر هستند. این تفاوت به‌خصوص هنگامی مشخص می‌شود که کودکان خشمگین می‌شوند. البته هرچند پسران از نظر جسمی پرخاشگرترند اما بررسی‌ها نشان می‌دهد دختران در بروز پرخاشگری کلامی پیشرو‌تر از پسران هستند و بیشتر از پرخاشگری کلامی مانند فریاد زدن استفاده می‌کنند. جالب است بدانید همچنین بروز پرخاشگری رابطه‌ای بیشتر در دختران دیده می‌شود. به عبارت ساده‌تر، در این نوع پرخاشگری، رفتارهایی مثل تنفر نسبت به دیگران، شایعه‌پراکنی‌ کینه‌توزی و نادیده گرفتن اطرافیان به علت عصبانیت بیشتر در دختران بروز می‌کند.

 

منبع : شهرزاد



موضوع : آموزشی ،تربيتي
تاريخ : يکشنبه 22 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 215 مرتبه

دختر عزیزم

چند روز پیش داشتم با علاقه سریال نگاه می کردم که دیدم انگار که

 دخترم داره باهام همکاری می کنه و توی اتاق پیش اسباب بازیهاش

 نشسته من هم خوشحال و شادمان نشسته بودم و غرق تماشای

 سریال بودم که همسرم از بیرون آمد و رفت توی اتاق الینا خانم.

 

بله با صحنه ای تکان دهنده مواجه شد الینا خانم تکه ای از کاغذ

دیواری اتاق رو جدا کرده بود.من و بابا خیلی ناراحت شدیم.امیدوارم

عزیزم زودتر کارهای بد رو تشخیص بدی.



موضوع : درباره الینا
تاريخ : شنبه 21 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 322 مرتبه

عزیز مامان

دیشب ما مهمون داشتیم و مهمونهامون یه دختر خانم خوشکل و خوش تی÷ داشتن.البته خیلی هم مهربونbig smileyشما که بنظر می رسید از تی÷ این خانوم خوشت آمده بود بهش ذوم کرده بودی و مداوم می رفتی سراغش و کلی بهش محبت کردی البته ایشون هم به تو خیلی محبت کردن.big smiley

وقتی که می خواستن خداحافظی کنند دختر قشنگ من یه عالمه گریه کرد.



موضوع : درباره الینا
تاريخ : سه شنبه 17 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 314 مرتبه
بچه‌ها کوچک هستند چیزی نمی‌فهمند،آن‌ها با ما بزرگتر‌ها خیلی فاصله دارند، هرچه می‌خواهید بگویید، هنوز خیلی مانده آن‌ها حرف‌های ما را بفهمند . امثال این تعبیرهاست که ما بزرگتر‌ها را نسبت به شناخت فرزندان‌مان دچار اشکال می‌کند.

 

احترام به کودک

 

ما گمان می‌کنیم چون سن آن‌ها پایین است پس فهم آن‌ها هم کم است یا چون هنوز خردسال هستند عقل‌شان هم کوچک است. درست است که آن‌ها تجربه ما را ندارند یا معلومات آن‌ها با دانش ما نباید مقایسه شود یا آگاهی‌ها و برخوردهای ما با مسائل سرد و گرم ما را نسبت به آن‌ها با تجربه‌تر کرده اما هیچ کدام دلیل آن نمی‌شود که آن‌ها را در سن و سال خود و شخصیت خود دست‌کم بگیریم. دادن استقلال لازم به بچه‌ها برای انجام کارهای شخصی خود، دادن فرصت برای شناخت توانایی‌ها و استعدادهای خود، دادن امکان برای رشد امکانات نهفته درون آن‌ها از مسائل لازم و قابل توجه اولیای محترم است.

برای رسیدن به این موضوع، رعایت نکات زیر بسیار ضروری است و به جاست که در این راه کتاب‌های فراوان مطالعه و با صاحب نظران بسیار رایزنی‌های مربوط انجام شود.

احترام کودک و تحقیر نکردن او

اگر در خانه یا مدرسه یا جامعه ما به شخصیت کودک، بهای لازم را ندهیم، او خود را بی‌پشتوانه و در نتیجه بی‌بند و بار خواهد یافت و فردی سرکش، شرور و خودخواه بار خواهد آمد. در سیره رفتار پیامبراعظم صلی ا... علیه وآله و امامان بزرگوار علیهم السلام، فراوان به این مسئله برمی‌خوریم.

زمانی که رسول گرامی اسلام از سفری برمی‌گشتند و در مسیر بچه‌ها به آن حضرت برخورد می‌کردند، پیامبر به آن‌ها سلام می‌کرد (از رفتار همیشگی پیامبر بود)، به احترام آن‌ها می‌ایستاد و دستور می‌داد آن‌ها را نزد او بیاورند. آن‌ها را در بغل می‌گرفت برخی را بر شانه می‌نشاند و برخی را بر کتف خود سوار می‌کرد و به اصحاب خود نیز دستور می‌داد چنین کنند.

کشف استعداد‌ها و توجه به این نکته

در زندگی دانشمندان یا هنرمندان جهان غالب اوقات به این نکته برمی‌خوریم که اولیا آن‌ها اصرار بر رشته خاصی در مورد آن‌ها داشته‌اند ولی استعداد و علاقه آن‌ها در رشته دیگری بوده است. در رشته بیگانه با سلیقه خود بسیار کند بوده‌اند ولی همین که والدین یا معلمان به استعداد خاص آن‌ها پی برده‌اند و آن‌ها و آن را شکوفا کرده‌اند، به سرعت رشد کرده و در رده نوابغ جهان درآمده‌اند. اینشتین، کپرنیک، میکل آنژ و سایر دانشمندان نمونه‌های عینی این نکته هستند.

اگر پدر و مادر اصرار در رشته‌ای که کودک به آن علاقه ندارد، بورزند، او را در یک بن‌بست یا زندان‌گونه قرار داده‌اند که بدون اراده و میل و بدون صرف استعداد در آن رشته به ناچار سر می‌کند تا روزی مستقل شود و هزاران نفرین نهفته یا به زبان آمده به والدین خود نثار خواهد کرد و برعکس اگر به این مهم توجه شود او می‌تواند یکی از موثر‌ترین عناصر برای خدمت به همه انسان‌ها در جهان شود.

به کارگیری الفاظ و عبارت‌های متناسب با شخصیت کودک

ممکن است در سنین پایین‌تر با الفاظی مانند بچه، پسرک، دخترک و آهای با تو هستم و.... با آن‌ها سخن بگوییم اما چون رشد کودک‌گاه بیش از تصور عادی ماست و‌گاه با امکانات جدید و رسانه‌های جهانی، این حرکت سریع‌تر انجام می‌گیرد ما نیز لازم است الفاظ و کلمات سخن با آن‌ها را تغییر دهیم.

همچنان که تحقیر ضرر دارد، احترام بیش از حد نیز در کودک شخصیت ثانوی کاذب ایجاد کرد و خود را تافته‌ای جدا بافته از دیگران تصور کرده و توقع بی‌جا و بالایی از جامعه خواهد داشت

 

قرآن به صورت صریح دستور می‌دهد «ولاتنابزرا با القاب»، با لقب‌های ناپسند همدیگر را صدا نزنید. الفاظی چون خانم، آقا، فرزندم، عزیزم و... می‌تواند در این راستا موثر و مفید باشد.

اگر مادر کودکی این نیاز را درست برطرف نکند در بزرگی به سرعت جذب دوستان ناباب، اندیشه‌های مخرب و خدای ناکرده باندهای تبهکار و شرور شوند و به صورت کاذب و معکوس شخصیت خرد شده و تحقیرشده زمان کودکی را در خود ترمیم و به صورت سطحی و قالبی خود را قانع کنند.

آخرین نکته در این نوشته چند تکرار کوتاه است

الف- این مطالب برای بچه‌های معمولی و نرمال در نظر گرفته شده. برای بچه‌های ناسازگار ارثی یا مساله‌دار روانی باید به متخصصان امر رجوع شود.

ب- همچنان که تحقیر ضرر دارد، احترام بیش از حد نیز در کودک شخصیت ثانوی کاذب ایجاد کرد و خود را تافته‌ای جدا بافته از دیگران تصور کرده و توقع بی‌جا و بالایی از جامعه خواهد داشت.

ج- تکریم و کشف استعداد‌ها و... باید به صورت تدریجی و در درازمدت و با برنامه‌ریزی کار‌شناسانه انجام شود تا در عمل مشکلی ایجاد نکند.

د- توجه به فضاهای ظاهری و فیزیکی، تهیه ابزارهای مالی مورد نیاز آموزشی و کمک آموزشی امکان بهره گرفتن از فرصت‌های زمانی و امکانات مکانی نیز از مسائل مهم در این امر است.

 

بخش خانواده ایرانی تبیان




موضوع : آموزشی ،تربيتي
تاريخ : دوشنبه 16 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 251 مرتبه

مامان:عریر مامان کی هست؟   الینا:من

مامان:قشنگ مامان؟         الینا:من

مامان:دوستت دارم.     الینا:دوس

مامان:عاشقتم.    الینا:عیشق



موضوع : درباره الینا
تاريخ : چهارشنبه 11 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 207 مرتبه


جاودان آن تاج بر سر داشتن

در بهشت آرزو ، ره یافتن
هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز
شب بتی چون ماه در بر داشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب
روی گیتی را منور داشتن

شامگه چون ماهِ رویا آفرین
ناز بر افلاک اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک
بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه سلیمانی یافتن
شوکت و فر سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن
ملک هستی را مسخر داشتن

بر تو ارزانی که ما را خوش تر است
لذت یک لحظه مادر داشتن !

فریدون مشیری

اس ام اس ویژه تبریک روز مادر و روز زن



موضوع :
تاريخ : سه شنبه 10 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 248 مرتبه

اس ام اس روز مادر

 


انگار خـــــــدا تو صداشون کدئین تزریق کرده …
با آدم که حرف میزنن دردا تسکین پیدا میکنن
مامانا رو میگم …
سلامتی تک تکشون از صمیم قلب …
.
.
.
سرم را نه ظلم خم میکند و نه ترس!
سرم فقط برای بوسیدن دست های تو خم میشود مادر…
.
.
.
کاش هیچوقت بزرگ نمیشدم تا برای همیشه در آغوش مادرم جا می گرفتم !
.
.
.
به جرم اینکه بهشت زیر پایشان بود دنیا را برای خود جهنم کردند !
به سلامتی مادرها …
.
.
.
برای خوشبخت بودن ، مادر کافیست !
.
.
.
از تمام دلتنگی ها ، از اشک ها و شکایت ها که بگذریم
باید اعتراف کنم مادرم که میخندد خوشبختم !
.
.
.
مهم نیست در چه سنی باشم ،
هر زمان چیز جدید یاد میگیرم دلم میخواهد فریاد بزنم :
مامان بیا نگاه کن !
.
.
.
پیشانیش را ببوسید
قربان صدقه اش بروید
ﻣــــــــﺎدر را میگویم!
گاهى هم براى مادر
ﻣـــــــــــــﺎدرى کنید …!
.
.
.
شناسنامه رو بی خیال !
محلِ تولد من ، آغوش گرم و پر محبت توئه مـــــادر …
.

.
.
بعضی وقتا دروغ خوبه !
به مادر کم طاقت باید دروغ گفت :
باید بهش بگی حالم خوبه
غذا خوبه
هوا خوبه
دلمون خوشه
وقتی مادر خوب باشه یعنی همه چیز خوبه …
.
.
.
من به عشق در یک نگاه اعتقاد دارم
چون در اولین نگاه زندگیم مادرم رو دیدم !
.
.
.
مادر ! من هرگز بهشت را زیر پایت ندیدم ،
زیر پای تو آرزوهایی بود که از آن گذشتی به خاطر من …
.
.
.
مادرم …
قدمهایت را بر روی چشمانم بگذار تا چشمانم بهشت را نظاره کنند …
.
.
.
چه تاثیر دلنشینی دارد
” غصه نخور ، درست میشود ” گفتن های مادر ،
اثرش را هزار قرص آرامبخش قوی ندارد
.
.
.
تنت قدمگاه آغاز بودنم شد !
آغوشت بهشت من است “مادر”
.
.
.
“مادرم” پاییز شد تا مرا بهاری کند،
خدایا، حال و هوای هیچ خانه ای را زمستانی نکن…



موضوع :
تاريخ : سه شنبه 10 ارديبهشت 1392 | نویسنده : ماماني
بازدید : 288 مرتبه
نوزادان نیز مانند بزرگسالان با حركت دادن قسمت‌های مختلف بدن می‌خواهند حس‌شان را به والدین منتقل كنند. باید بتوانید زبان بدنشان را ترجمه كنید

 

زبان بدن كوچولو را یاد بگیرید

 

دانستن زبان بدن بزرگسالان كار چندان سختی نیست. برای مثال، زمانی كه فردی به راست و بالا نگاه می‌كند، می‌توان حدس زد كه در حال ساختن دروغ است، بنابراین باید هوشیار بود. اما در مورد نوزادان فهمیدن اینكه دستش را برای چه تكان می‌دهد یا سرش را به چه نشانه‌ای بالا و پایین می‌برد كمی سخت به‌نظر می‌رسد.

مشخص كردن حركات بدن كودك بسیار سخت است به‌خصوص قبل از اینكه بتواند صحبت كند اما رفتار كودك به‌طور قطع نشان می‌دهد او چه می‌خواهد. «كوین نوگنت»، نویسنده كتاب«كودكتان با شما حرف می‌زند» می‌گوید: «توانایی خواندن و پاسخ دادن به زبان بدن كودك، او را خوشحال می‌كند و در عین حال به شما كمك می‌كند درباره شخصیت و خلق‌وخوی او آگاهی بیشتری كسب كنید.» برای والدینی كه در ترجمه زبان بدن كودكشان دچار مشكل شده‌اند، خواندن این صفحات را پیشنهاد می‌كنیم.

واكنش به درد

قوس دادن پشت: یك كودك خردسال شاید این حركت را به‌عنوان نوعی اعتراض انجام دهد اما نوزاد وقتی پشتش را كش و قوس می‌دهد، ممكن است بخواهد واكنشش را به درد نشان دهد. دكتر «آری بروان»، نویسنده كتاب «كودك 411» می‌گوید: «در این حالت رودل كردن به احتمال زیاد می‌تواند متهم ردیف اول باشد.»

واكنش شما: اگر فرزندتان پشتش را در میانه غذا خوردن كش و قوس می‌دهد یا گریه می‌كند و مدام تهوع دارد، می‌‌تواند نشانه ریفلاكس یا ریفلاكس گاستروفاژیال(GERD) باشد، شرایطی كه اسید معده برگشت پیدا كرده و مری را اذیت می‌كند. دكتر بروان توضیح می‌دهد: «وقتی اسید معده به سمت مری بازمی‌گردد، در میانه قفسه سینه كودك پشت خود را به عقب می‌دهد تا از این ناراحتی خلاصی یابد. این حالت اگر مربوط به غذا خوردن نباشد ممكن است بدون دلیل باشد و تنها برای راحتی بیشتر این كار را بكند.»

ریتم را درك می‌كند

كوبیدن سر به اطراف: وقتی می‌بینید كودك‌ 10 ماهه‌تان سرش را به زمین می‌كوبد یا سرش را به میله‌های تختش می‌كوبد این علامت بدی نیست است.بچه‌ها این كار را بدون وجود هرگونه دردی انجام می‌دهند. دكتر بروان می‌گوید: «بچه‌ها ریتم حركت دادن سر به جلو و عقب را آرامش‌دهنده می‌یابند.»

 واكنش شما: از این حركت چشم‌پوشی نكنید. دكتر بروان معتقد است: «اگر فرزند شما برای مدتی طولانی به جای اینكه با دیگران سرگرم باشد یا با اسباب بازی‌هایش بازی كند سرش را به این طرف و آن طرف كوبید، آن وقت باید به پزشك مراجعه كنید. به یاد داشته باشید بیشتر كودكان تا 3 سالگی این رفتار را ترك می‌كنند.

تحقیقات نشان داده است بچه‌هایی كه فقط با گوش‌هایشان بازی می‌كنند نمی‌توانند عفونت گوش داشته باشند.(علامتی كه شما باید برای عفونت گوش به آن فكر كنید شامل تب، كیپ شدن بینی و مشكلاتی در خواب شبانه است)

او فهمیده گوش دارد

چنگ زدن گوش‌ها: وقتی می‌بینید فرزندتان مدام با گوش‌هایش ور می‌رود و به آنها چنگ می‌اندازد سریع فكر نكنید كه این به معنای عفونت گوش است. دكتر نلسون می‌گوید: «بسیاری از والدین سریع به این نتیجه می‌رسند كه كودك مشكل عفونت گوش دارد اما در بیشتر اوقات او این كار را به این دلیل انجام می‌دهد كه تازه فهمیده عضوی به نام گوش دارد. علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است بچه‌هایی كه فقط با گوش‌هایشان بازی می‌كنند نمی‌توانند عفونت گوش داشته باشند.(علامتی كه شما باید برای عفونت گوش به آن فكر كنید شامل تب، كیپ شدن بینی و مشكلاتی در خواب شبانه است).

 واكنش شما: او را برای اینكه این قسمت از بدنش را كشف كرده، تشویق كنید اما حواستان به آن باشد. دكتر بروان می‌گوید: «برخی اوقات بچه‌ها زمانی كه دندان درمی‌آورند به‌ویژه وقتی دندان‌های آسیای یك سالگی می‌خواهند رویش پیدا كنند، این كار را انجام می‌دهند.»

او شگفت‌زده است

تكان دادن دست‌ها: ممكن است این صحنه را دیده باشید: كوچولوی‌ خواب‌آلوده‌تان برای خواب آماده شده است. وقتی شما به آرامی می‌خواهید او را به تختش ببرید، بازو‌هایش به اطراف تكان می‌خورد و همین تكان باعث بیدار شدنش می‌شود. دكتر مك كارتی معتقد است، این طبیعی‌ترین واكنش در نوزادان است. در حقیقت این حالت كه نام آن« واكنش مورو» است باعث می‌شود، نوزاد به‌صورت ناگهانی بازوهایش را به اطراف پرتاب كند و خیلی سریع به سمت بدن برگرداند. این حالت زمانی كه او از چیزی شگفت زده می‌شود هم اتفاق می‌افتد.

 واكنش شما:  دكتر نلسون می‌گوید: «این واكنش كه به‌طور معمول در 3 تا 4 ماهگی از بین می‌رود پاسخی در برابر از دست دادن حمایت است. مثل وقتی كه نوزاد فكر می‌كند در حال افتادن است.» این حالت كاملا طبیعی است اما می‌توانید برای جلوگیری از این واكنش زمانی كه او می‌خواهد بخوابد قنداقش كنید.

زبان بدن كوچولو را یاد بگیرید

 

او خوشحال است

لگد زدن مداوم: ممكن است شما در آینده یك فرزند فوتبالیست داشته باشید اما در حال حاضر چه چیز پشت این لگد كوبیدن فرزندتان است؟ اگر او به‌نظر شاد و خندان بیاید می‌تواند این علامت آن باشد كه او دلش بازی می‌خواهد. «دكتر كلری» استاد دانشگاه هاروارد می‌گوید: «لگد زدن كودك باعث می‌شود عضلات او به اندازه كافی آمادگی چهار دست و پا راه رفتن را پیدا كنند.» اما اگر او گریه و داد و بی‌داد راه انداخت، یعنی چیزی او را ناراحت می‌كند.

 واكنش شما:  این حالت می‌تواند ناشی از هر چیزی باشد از گاز معده تا خیس بودن پوشك. بنابراین یك نگاه سریع بیندازید و ببینید چه چیز او را اذیت می‌كند. برخی از بچه‌ها صرفا چون توانایی لگد انداختن دارند این كار را مدام انجام می‌دهند.

دل درد دارد

جمع كردن پاها

كمی تحمل كنید فرزندتان در حال یادگیری ورزش‌های هوازی نیست. دكتر نلسون می‌گوید:«این حالت نشانه‌ نوعی ناراحتی در ناحیه شكم است كه می‌تواند شامل گاز معده، یبوست یا حتی اسهال باشد.»

 واكنش شما: تلاش كنید این ناراحتی او را برطرف كنید. اگر مشكل گاز معده است تلاش كنید بعد از خوردن شیر، بادگلو بزند. اگر فرزندتان از شیر مادر تغذیه می‌كند، به رژیم غذایی خودتان توجه كنید شاید مواد‌غذایی‌ای مانند كلم بروكلی، گل كلم یا حبوبات مقصر گاز معده كوچولوی‌تان باشند. اگر فكر می‌كنید یبوست مشكل اصلی است(این حالت به‌ویژه زمانی رخ می‌دهد كه فرزندتان تغذیه تكمیلی را بعد از 6 ماهگی شروع می‌كند یا وقتی از شیر مادر به شیر خشك تغییر غذایی می‌دهید) با پزشك متخصص اطفال در این زمینه مشورت كنید. او ممكن است توصیه كند روزانه 60 تا 120 میلی‌لیتر به كودكتان آب دهید.

خوابش می‌آید

مالیدن چشم‌ها: این حالت می‌تواند نشانه این باشد كه او می‌خواهد با شما بازی كند. این حالت همچنین می‌تواند نشان دهد او دارد خود را برای خواب آماده می‌كند. آنها هم‌زمانی كه خسته می‌شوند چشم‌هایشان را می‌مالند درست مانند بزرگسالان.

 واكنش شما:  یك چیزی روی سر نوزادتان بیندازید و ببینید آن را از روی سرش برمی‌دارد یا خیر. اگر این كار را كرد این بار آن را روی سر خودتان بیندازید و بگذارید كودك آن را از روی سرتان بردارد.

 به این ترتیب او لحظات شادی را خواهد گذراند. اما اگر دیدید خمیازه می‌كشد بهتر است همه احتمالات را كنار بگذارید و او را بخوابانید.

نوزادان معمولا از هفته هشتم تولد شروع به باز كردن دست‌هایشان می‌كنند و شروع به چنگ زدن و گرفتن اشیا تا 3 تا 4 ماهگی می‌كنند اما مشت كردن دست گاهی نیز به داشتن استرس یا حتی گرسنگی كودك ترجمه می‌شود.»

شاید استرس دارد

گره كردن مشت: آیا این طور به‌نظر می‌رسد كه كودكتان آماده غر زدن است؟ دكتر بروان معتقد است: «بیشتر نوزادان در حال استراحت، دست‌هایشان را در این حالت نگه می‌دارند. فرزند كوچك شما هنوز نمی‌‌تواند كار زیادی انجام دهند زیرا تحرك دستان و انگشتان نیازمند تكامل سیستم عصبی و كمپلكس‌‌های زیاد در عملكرد مغز است. نوزادان معمولا از هفته هشتم تولد شروع به باز كردن دست‌هایشان می‌كنند و شروع به چنگ زدن و گرفتن اشیا تا 3 تا 4 ماهگی می‌كنند اما مشت كردن دست گاهی نیز به داشتن استرس یا حتی گرسنگی كودك ترجمه می‌شود.»

 واكنش شما:  اگر كودك شما بعد از گذشت 3 ماه همچنان به مشت كردن دستش اصرار داشت بهتر است با متخصص اطفال در این زمینه مشورت كنید

منبع : آفتاب



موضوع : آموزشی ،تربيتي
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 11 صفحه بعد
درباره وبلاگ

اليناي كوچك ما در آخرين روزهاي پاييز به دنيا آمد و بهاري زيبا را در زندگي ما رقم زد،و ماه آذر را براي ما تبديل به زيباترين ماه سال كرد.

موضوعات
آخرین مطالب
لینک دوستان
آرشیو مطالب
آمار سايت
افراد آنلاین : 1 نفر
بازديدهاي امروز : 4 نفر
بازديدهاي ديروز : 19 نفر
بازدید هفته قبل : 50 نفر
كل بازديدها : 60411 نفر
امکانات جانبی